Ilk Cinayet

Bir araya gelip oldurmuslerdi A yi.Kimsenin ruhu duymamisti.Cok gozukmezdi zaten ortalikta yoklugunu kimse farketmeyecekti. Planli bir cinayetti, tum delilleri yok etmisler, gunluk islerine devam etmeydektiler.

Kimse ne görmeli ne de duymaliydi cinayeti. Planın en önemli kısmı buydu ve tam istedikleri gibi oldu. Çok kan cikmişti A’dan. Bagirmis ama kimseye duyuramamıştı zavallı. Soğuk kanlılıkla çelik bıcağı saplamişlardı kalbine. Üçüncü darbeden sonra fazla direnmedi, kan oluk oluk aktı bedeninden. Yavaşca uzandı yere, ve büyük gözleri ile seyretti katillerini, son kez. Üşüyordu, daha fazla üşümeken korkuyordu. Bıraktı kendini, sert zemine. Katillerinin ellerine baktı bir süre, sonra ayaklarına. Ölüyordu işte. Herkes ölür zaten diye korkusunu yenmeye çalıştı. Yarın için üzülmüştü, yarın yumurta yiyecekti kahvaltıda. Demli çay kokusu geldi burnuna.

İlk ne zaman tanışmışlar idi A ile kendileride hatırlamakta zorluk çektiler. Sevimliydi, cana yakındı başta, arasıra görüşür dertleşirlerdi. Çok iyi vakit geçiriyorlardı. A’nın sevdiği herşey onların sevdiği herşey ile aynıydı. Renkler, sesler, zevkler herşey aynı idi işte.Hayat A ve sonrası oldu onlar için. Bir vapur seferinde, A ile tüm sırlarını paylaştılar. Gök yırtılmış, yıldızlar dünyaya inmişti. A olmadan olmadı ondan sonra. A ile sonra olmadı. A sız olmazdı, A ile nasıl olurdu. Bir araya gelip sustular bir süre, A başlarına gelen en iyi şeydi ve tüm hayatları boyunca onu beklemişlerdi. Karar verdiler, birimi karar verdi yoksa hep beraber mi buna karar verdiler, bilemiyeceklerdi.A artk çok oluyordu, şımarık, kendini beğenmiş bir hale bürünmüştü A.Ama A idi o, istedikleri herşey.

A’yi öldüreceklerdi.Evet, kendileri de inanamadılar buna, ama A’yi öldüreceklerdi. Bildiğin öldürmek.Korkuyorlar miydi? Hemde nasil. Öyle korkuyorlardı ki. Beni bile korkuttular. Sessiz olmali idi. Bıçak. Kimse görmemeliydi, Gece. Kim yapacaktı peki?

Beraberce yapmaliydilar. En karanlık geceyi, en keskin bıçağı seçtiler. İşlerini bitirdiklerinde, her yer pırıl pırıl olmuştu. Ertesi gün temizlikçiyi çağırdılar. Emin olmaliydilar. A’yı bir torbaya sarip gömdüler o gece. Erkek olan kazdi çukuru, kız bir tekmede attı içeri A’yı. Birde toprağın üzerinde zipladilar.İki ayrı araba ile gelmişlerdi ve farklı yönlere sürdüler arabalarını.

Aradan koca bir hafta geçti. Sessizlik tüm şehri kaplamıştı. Sessizdiler kendi köşelerinde, birbirlerinden habersiz, A’yi ziyaret ettiler sonra. İlk önce kim gitti, bilemedik hiç ama ilk giden çömeldi yere ve toprağı avucuna aldı, sıktı hiç birşeyi sıkmadığı kadar sert ve uzun sıktı. İkinci giden toprağa uzandı, yanağını yasladi toprağa. Üçüncü giden biraz kazdı toprağı, dördüncü giden bir çiçek dikti. Beşinci giden tüm geceyi A’nın yaninda geçirdi.

Güzel, şarap içilen bir yaz gecesi, yakın bir arkadaş sordu A’yı. Ne olmuştu A’ya. Cevapsız kaldı soru, Derken A’yi soranlar bir anda artmaya başladı. Ne olmuştu, nerdeydi. En son onlarin gördüğü biliniyordu. A’ ender bir kişiydi ama yokluğu hissedildi işte.Başları beladaydı şimdi. Tanrılar bile yerlerinden doğrulmuş, dünyada ki bu kayıp haberini dikkat ile takip etmeye başlamışlardı. A ölmüş dedi biri. Sonra diğeri öldürülmüş olabilir diye bağırdı. Nerde olabilirdi.Kısa sürede manşetlerde A’nın ortadan kaybolduğu haberi yayıldı tüm şehre. Sessizleşen şehrin en zengin adamı, A’yı bulana ödül vereceğim dedi. Evet para vereceğim dedi, ödülü soranlara. Bana A’yı bulun. Şehir polisi de boş durmuyordu, en iyi dedektiflerini görevlendirdi polis. Dört ayaklı detektif, bugüne kadar tüm cinayetleri çözmüştü. Bir hafta boyunca şehrin tüm sokaklarını gezdi. İkinci hafta çatılarını.

Birbirlerini görmek ve A’yi hatirlamak, dayanilacak gibi değildi. Gazete bile okumaz olmuşlardı. Tüm bu çılgın korkuya rağmen, A’yi hala ziyaret ediyorlardı.

A’nın kayboluşundan tam iki hafta sonra sehir polisi, gururla, A hakkında basın toplantısı yapacaklarını duyurdu. Dedektif gene bir başarıya imza atmış ve A’yı bulmuştu.

Korkuyla birbirlerinin telefonlarına mesaj attilar. Bir araya gelip konuşmaları, plan yapmaları gerekiyordu. Ama neyin planı idi bu. Henüz polis bir şey açıklamamıştı. Ya numara yapiyorsa idi polis. O zaman boşuna endişelenmiş olup, hata yapabilirlerdi. En iyisi polisin açıklamasını beklemekti. Sonra ne yapacaklarına karar vereceklerdi.

Polis, iyice hava atmak için açıklamayı televizyonda yapmaya karar vermişti. Herkes bu açıklamayı bekliyordu.

Bir araya geldiler televizyonun karşısında. Merakla detektifin açıklamasını bekliyorlardı. Dedektif ekranlarda gözüktüğünde elleri çoktan birleşmişti. A dedi detektif. Sımsıkı idi parmakları. Nefesleri bir olmuştu. Sonunda A’yi bulduk dedi dedektif. Tirtir titriyorlardı, adamın eli, kadının belini sarmış, sıkı sıkı sarılmışlardı. Ama önce polis müdürünü tebrik etmek isterim, onun sayesinde başarıya ulaştık dedi, gülümseyerek. Sıkı sıkı sarılmışlardı, artık televizyona bakmıyorlar, yüzlerini birbirlerine gömmüşlerdi. A dedi detektif, Evet onu bulduk. O sandiğınız gibi kaybolmamış. Televizyonun sesi, giderek kısıldı, sadece birbirleri vardı şimdi. A önemsiz olmuştu o an. A dedi detektif,… sadece onlar vardı,tek vucut olmuşlardı.
Written by Devrim
on 23 Oct 2018